Śniadanie na trawie - to najgłośniejsze dzieło Maneta, niedopuszczone przez jury Salonu 1863 roku do oficjalnego pokazu, podobnie jak ponad połowę innych zgłoszonych obrazów, został pokazany na Salonie Odrzuconych, wzbudzając skandal i kpiny. Za inspirację posłużył mu "Koncert wiejski" Tycjana oraz rycina Marcantonia Raimondi według zaginionego "Sądu Parysa" Rafaela. Obraz nawiązuje do arcydzieł malarstwa weneckiego a także do wątku sielankowych parkowych zabaw i pikników, obecnego w XVIII wiecznym malarstwie francuskim.

Modelką jest kochanka Maneta - Victorine Meurent, artysta maluje ją tak jak widzi. Nie ma tu pochlebnych kształtów, półcieni, widać zmarszczki na szyi, fałdy brzucha. Ale postać jaśnieje, skontrastowana z ciemnym ubiorem postaci męskich. Do tej pory konwenanse dopuszczały nagość jedynie w odniesieniu do postaci mitycznych. Teraz rozebrana kobieta, patrząca zdawałoby się bezwstydnie i wyzywająco wprost na widza, siedząca w towarzystwie dwóch mężczyzn we współczesnych ubraniach - gorszy i wywołuje skandal.

Monet pracę nad "Śniadaniem na trawie" zaczął od zagruntowania dużego płótna (208 x 264cm) jasnym kolorem, co nadało obrazowi jakby wewnętrzny blask. Następnie barwnym laserunkiem naszkicował postacie oraz tło, W dalszej kolejności osoby w centrum płótna pokrył gęstą, nieprzeźroczystą farbą, a tło przeźroczystymi farbami. W związku z tym parkowa zieleń robi wrażenie malowanego tła z atelier fotograficznego na które nałożono figury ludzkie. Ostatnią czynnością było namalowanie trawy i pokrycie obrazu cienką warstwą werniksu.

Przyjmuje się, że "Śniadanie na trawie" jest początkiem nowoczesnego malarstwa. Manet zrywa ze starymi zasadami perspektywy. Proporcje między postaciami na pierwszym planie i kobietą w głębi, nie są zachowane w związku z czym, schylająca się kobieta wydaje się ogromna. Kosz z owocami posiadający trójwymiarową wyrazistość i namalowany z poszanowaniem reguł perspektywy, sprawia, że postacie ludzkie wydają się spłaszczone. Przestrzeń obrazu wydaje zbliżać się do widza. Ten sposób ujęcia przestrzeni widoczny będzie u Cezanne'a i Gauguine'a, a potem i u innych.

 

W 1865 Claude Monet maluje swoją wersję "Śniadania na trawie"

"Kolej żelazna" jest jednym z najważniejszych i najbardziej porywających obrazów Maneta. Jest zdominowany przez dwie postacie. Pierwsza postać to mała dziewczynka, była podobno córką sąsiada Maneta , Alphonsa Hirscha. Druga to Victorine Meurent, kobieta, która pozowała do najbardziej sensacyjnych obrazów Maneta, Déjeuner sur l'Herbe (Śniadanie na trawie) i Olympia (Olimpia) (Musée d'Orsay, Paryż). Są w ogrodzie za apartamentem Hirscha, na skraju którego było wysokie, metalowe ogrodzenie. Za nimi są tory kolejowe prowadzące do dworca Saint-Lazare, wtedy największego dworca kolejowego w Paryżu. Stacja jest sugerowana przez chmurę pary w centrum obrazu i czapkę sygnalizującego.
W prawym tle widać jeden z dużych murowanych filarów na końcu mostu Europa (Pont de l’Europe), który przeprowadzał sześć miejskich ulic przez tory a ze względu na nowatorskie techniki wykonania i niezwykły widok na tory stał się ulubiona promenadą paryżan. Po lewej stronie jest fasada i wejście do pracowni Maneta.
Jego malarstwo, które wrzuca nas w środek zurbanizowanego Paryża w bardzo bliskim sąsiedztwie artysty to esencja nowoczesnego obrazu.

Reklama

Back To Top